Movementu Opshon D pa Provinsia Outonomo den Reino

Antillen een Provincie van Nederland: onhaalbaar

2006-02-16T17:39:00.000-08:00

Bij de verkiezingen voor de Staten van de Nederlandse Antillen op 27 januari 2006 nodigde Stanley Brown me uit op positie 2 van de lijst van MOD.POR te staan. "Maar ik ben het niet eens met de Provincie-gedachte," protesteerde ik. "De Antillen moeten het zelf doen. Het is onhaalbaar dat de Antillen ooit een provincie van Nederland worden. Als de mensen in Nederland al iets willen dan is het juist een afscheid van de Antillen." Brown reageerde: "Geeft niet. Die Provincie komt er ook niet voor ik sterf. We streven voorlopig alleen de provincie-gedachte na opdat het, bij alle aandacht voor de Status Aparte, niet vergeten wordt. Maar jouw analyse over de werkloosheid is belangrijk voor de overgangsperiode. De Antillen moeten welvarend en minder crimineel worden, de staatsschuld moet aangepakt. Met jouw aanpak hebben we een kans." Mijn reactie was: "OK, ik heb er geen moeite mee om achter een nobel doel te staan dat toch niet realistisch is. Je hebt mijn steun."

Aldus geschiedde. Totdat Brown en de lijst van MOD.POR kiezersbedrog pleegden door in de Amigoe van 24 januari 2006 een "plan" te presenteren dat Nederland 5.000.000.000 gulden investeert om de Provincie mogelijk te maken, oftewel 2.4 miljard euro, oftewel 27777 gulden per Antilliaan. De kiezers werd zo voorgespiegeld "stem op ons want dan komt er geld". Zulk bedrog is natuurlijk ontoelaatbaar. (Zie http://www.amigoe.com/cgi-bin/artikel/exec/view.cgi?archive=60&num=15858.)

Het doet me deugd nu in de Amigoe te lezen dat onze "nationale slaapkamer" (de Eerste Kamer der Staten Generaal) wakker is geschrokken zowel van het "plan" voor een Status Aparte voor Curaçao en St. Maarten als van het "plan" van minister Pechtold om een "oplossing" te bieden voor de staatsschuld van de Antillen, welk "plan" door vele Antillianen gezien wordt als een belofte om de schuld kwijt te schelden. Pechtold, die stuurloos heen en weer kaatst tussen nu eens beledigende confrontatie en dan weer slap meeheulen, wordt dus aan de lijn gelegd. Wanneer hij niet spoedig met een konijn uit de hoed komt dan zal het parlement niet rouwig zijn om hem als zondebok naar huis te sturen. (Zie http://www.amigoe.com/artman/publish/artikel_16634.php.)

De belangstelling in de Eerste en Tweede Kamer voor de Antillen en het Koninkrijk komt nogal plotseling. De vragen van de volksvertegenwoordigers verduidelijken vooral dat men nog slecht op de hoogte is. Eerder heb ik de situatie al gekarakteriseerd als de belangstelling van de gemiddelde Japanner voor de oorlog tegen Mantsjoerije: een ver-van-mijn-bed-show, waar de Japanner zich niet verantwoordelijk voor voelt, want het waren een paar generaals die de macht in het leger grepen en die die oorlog voor zichzelf begonnen. (Zie http://www.peterbreedveld.com/archives/00000290.html.)

Mijn advies aan het parlement is een parlementaire enquête naar het Koninkrijks-Statuut op te starten. Het instrument van de enquête is oorspronkelijk ingesteld als een middel voor het parlement tot het verzamelen van informatie voor wetgeving. Laat de Kamer maar eens goed bestuderen hoe het Statuut gefunctioneerd heeft, wat de doelen ervan zouden moeten zijn, en wat mogelijke verbeteringen zouden zijn. Een dergelijke politiek gemotiveerde en grondig uitgevoerde studie is nog nooit gehouden, en zal ook nooit gehouden kunnen worden noch door het normale ambtelijk bedrijf, noch door wetenschappers, noch door een tweede garnituur ministers die de Antillen "erbij doen". Het zou een goed moment zijn voor het Nederlandse parlement om de argumenten op orde te brengen, nu de eisen van de kant van de Antillen zich opstapelen.

Het is daarbij nuttig om op te merken dat het Referendum van 8 april 2005 op Curaçao een misleidende keuze aan de bevolking voorlegde. Van de vier opties waaruit men kon kiezen waren er twee uitermate onrealistisch: onafhankelijkheid (5%) en de Provincie van Nederland (24%). In feite ging het alleen tussen de Status Aparte (68%) en het behoud van de Nederlandse Antillen (4%). Maar ook de Status Aparte is tamelijk onrealistisch, want het is onduidelijk hoe die situatie eruit ziet en of Nederland wel wil helpen om Saba en St. Eustatius als een "Koninkrijkseiland" te ondersteunen. Bij een opkomst van 55% betekende de 68% voor de Status Aparte maar 37% van de bevolking, dus geen echte meerderheid. In feite is voor behoud van de Antillen gekozen want zolang een optie geen echte meerderheid krijgt blijft de Status Quo voortduren.

In plaats van die misleidende keuze was het beter geweest om opties te presenteren hoe de Nederlandse Antillen beter zouden kunnen gaan functioneren. Dit is het eigenlijke probleem: maar daar wordt wonderlijk genoeg niet over nagedacht. Sommigen (zoals Lionel Capriles, de oud-bestuurder van Maduro Curiel Bank) hebben daarom de verdenking geuit dat de Antillen alleen maar deze voortdurende discussie over het Statuut en de staatsorde kennen omdat politici liever de aandacht afleiden en niet over de eigenlijke problemen willen praten (of de deskundigheid ontberen om erover te kunnen praten).

Sommigen hebben ook wel eens gesteld dat de zgn. 'dubbele bestuurslaag' (zowel een eilandelijk bestuurscollege als een overkoepelende landsoverheid) zou leiden tot inefficiency. Bijvoorbeeld het Rapport Jesurun stelde dat. Groter larie is nooit geschreven. Is er werkelijk geen onderscheid te maken tussen burgemeesters en ministers ?

In feite zijn er twee modellen:

(1) In het eerste model krijgen de eilanden meer macht, worden de gedeputeerden gepromoveerd tot minister, en wordt de overkoepelende laag (de Nederlandse Antillen) alleen een platform voor coördinatie, vergelijkbaar aan de Europese Unie.

(2) In het tweede model krijgen de eilanden minder macht, worden de Nederlandse Antillen meer een eenheidsstaat, en wordt, met behoud van eilandelijke identiteit, meer samenhang betracht. Bijvoorbeeld kan de voertaal overal Engels worden, (a) omdat zo een betere aansluiting bij het dollar-gebied ontstaat, (b) omdat Engels al op de Bovenwindse eilanden gebruikt wordt, en (c) omdat Curaçao-enaars dan minder geplaagd worden door hun ambivalentie ten opzichte van Nederland.

In beide gevallen hoeft het Statuut niet gewijzigd te worden en blijft Nederland aanwezig voor de rechtsstaat en de externe verdediging.

De keuze wat het beste is lijkt me eenvoudig. Bij de tweede optie zijn er meer checks and balances waarbij de eilanden elkaar controleren en in evenwicht houden. Dan is er ook meer democratie.

Zoiets lijkt me dus wel haalbaar.

Informatie over deze site

2006-02-02T04:55:00.000-08:00

Dit weblog is gemaakt door Thomas Cool en is diens intellectueel eigendom. In de periode tot 26 januari 2006 was het doel de ondersteuning van de kandidatenlijst van MOD.POR en sindsdien dient het ter documentatie van het verkiezingsbedrog van die lijst. Alles wat voor 26 januari 2006 is ingevoerd blijft intact. Om die reden ook is de foto van Stanley Brown in de linkerkolom behouden. Dat zoiets niet ongebruikelijk is, toont de website http://godett.net/blog_nobo/. Wel zal ik de oproep om geld te storten op Stichting Chirino wijzigen - want daar moet men juist geen geld meer op storten.

Stanley Brown claimt het eigendom van de woord "modpor" en deze website. Mijn antwoord daarop is:

Geachte heer Brown,

Ik ontving een brief van u waarin u stelt recht te hebben op de website www.modpor.blogspot.com. Dat is een misverstand. Wie een schuur heeft en een politieke partij daar laat vergaderen, heeft de schuur niet weggegeven. Op dezelfde wijze heb ik (ik en niet u) deze website opgezet ten behoeve van de kieslijst MOD.POR, omdat het mij welgevallig was om deze kieslijst in die periode te steunen. Dat ik MOD.POR niet meer steun geeft u geen rechten, en zeker geen recht om op te eisen wat ik met veel tijd en geld heb gemaakt.

Er zijn mensen geweest die stickers van MOD.POR op hun auto hebben geplakt. Gaat u nu ook die auto's opeisen ? Er zijn journalisten die over MOD.POR schrijven. Gaat u een percentage van de verkoop opeisen ?

Ik kan u verzekeren dat ik in de periode dat wij ons samen voor de lijst MOD.POR inspanden, dat ik geen werknemer van u was, en zeker geen slaaf.

Gezien de situatie zult u er begrip voor hebben dat ik dit verslag ook stuur aan de leden van de kieslijst MOD.POR en aan de pers.

Met vriendelijke groet,
Thomas Cool

Verslag van de Penningmeester

2006-01-31T17:09:00.000-08:00

Stichting Chirino
Aan het bestuur
Verslag van de Penningmeester over de periode 2005-12-20 tot en met 2006-01-31

Thomas Cool, 2006-01-31

Inleiding

Stichting Chirino staat ingeschreven bij de KvK onder nummer S-1284.

Vóór 20 december 2005 bestond het bestuur uit alleen Stanley Brown omdat andere bestuursleden kennelijk overleden waren.

Vanaf 20 december 2005 bestaat het bestuur uit Milburn (Mel) Simmons (secretaris), Thomas Cool (penningmeester) en Stanley Brown (bestuurslid). Volgens de opgave van de KvK is er klaarblijkelijk geen voorzitter.

Het bestuur is in rechte vertegenwoordigd door twee bestuursleden (artikel 5).

Er is voorzover bekend alleen een rekening courant bij RBTT, nummer 01.01.47.713.

Volgens besluit van het bestuur is over 2005-2006 steun gegeven aan MOD.POR.

Ten behoeve van de financiële flexibiliteit heeft Brown alle cheques in het chequebook alvast ondertekend, zodat alleen nog de handtekening van de penningmeester nodig was.

Afspraak was ook dat de penningmeester naar bevind van zaken kon handelen maar dat Stichting Chirino geen schulden op zich zou nemen.

Volgens artikel 12 van de statuten wordt door de penningmeester uiterlijk op 1 april rekening en verantwoording gedaan. Goedkeuring door het bestuur strekt de penningmeester tot décharge voor zijn handelingen tijdens het boekjaar waarop deze betrekking hebben.

Het vertrek van de penningmeester

Woensdag 25 januari heb ik het bestuur te kennen gegeven dat ik voornemens was (1) mijn verslag te doen over de periode van mijn functie als penningmeester, (2) het bestuur daarna om décharge te verzoeken, en (3) dan overwegen mijn ontslag in te dienen.

Tevens heb ik de vergadering van MOD.POR te kennen gegeven dat Stichting Chirino geen middelen meer had voor ondersteuning van verdere activiteiten. Waren veel activiteiten van MOD.POR al vaak voor eigen rekening, na deze woensdag gold dat zeker.

Een brief van “de kandidatenlijst van de MODPOR”

Dit weekend ontving ik een brief van Stanley Brown, Mel Simmons, Hans Vaders en Errol Caprino, die zeggen te spreken namens “de kandidatenlijst van de MODPOR”, waarbij zij stellen “u bent hierbij ontslagen als penningmeester van de kandidatenlijst MODPOR” en “wij eisen hierbij (…) ook onze bescheiden als chequebook etc.”.

Het moge duidelijk zijn dat Stichting Chirino een rechtspersoon is terwijl een kandidatenlijst dat niet is.

De penningmeester van Stichting Chirino kan derhalve weinig met genoemde brief.

Voor de goede orde

Voor de goede orde memoreer ik de statuten t.a.v. een wisseling in het bestuur.

Volgens artikel 7 van de statuten eindigt het lidmaatschap van het bestuur:
(a) door overlijden
(b) door schriftelijke opzegging aan de voorzitter
(c) door onder curatele stelling of plaatsing in een krankzinningengesticht
(d) in geval van faillissement of surseance van betaling
(e) door ontslag verleend bij een bestuursbesluit genomen in een bestuursvergadering, welke opzettelijk daartoe belegd dient te worden. Het betrokken bestuurslid mag in deze vergadering niet meestemmen, terwijl hij evenmin meetelt voor het quorum.

Volgens artikel 8 is het quorum de helft, naar boven afgerond, van het aantal in functie zijnde bestuursleden.

Met in dit geval 3 leden, kan een ontslag derhalve verleend worden door 2 leden.

Mijn advies aan Brown en Simmons is derhalve om een bestuursvergadering zoals bedoeld onder (e) uit te schrijven.

Gaarne zag ik als eerste punt in zo’n vergadering dit verslag besproken.

De bankrekening

Mijn verslag is gebaseerd op de afschriften die lopen tot en met 18 januari 2006 (nummer 13). Afschriften gaan naar het adres van Brown en komen pas met vertraging bij mij.

Op het moment van mijn aantreden was de stand van de rekening ANG 866.26 gulden.

Uit het chequebook waren 3 cheques geschreven die in de rekening courant te traceren zijn. Ikzelf heb cheques geschreven vanaf nummer 4 tot en met 8.

Een groot aantal betalingen zijn “cash” gedaan, juist vanuit de ondersteuning van Stichting Chirino aan MOD.POR, waardoor de betaling niet via de bank loopt.

In december 2005 deed Helen Molina (nr. 9 op de lijst van MOD.POR) een contante donatie van ANG 400 aan Brown, zo’n twee weken voor de kerst. Dit gaf Brown aan mij. Voor het folderen tijdens de koopavonden kreeg zij daarvan meteen ANG 200 terug. De boeking staat met vertraging geregistreerd in de rekening courant als een storting van ANG 400 op 2006-01-12.

Op 2005-12-28 was er een donatie van ANG 5000. De donateur gaf aan anoniem te willen blijven, hetgeen door de penningmeester en bestuurslid Brown geaccordeerd werd. Toen in een vergadering van MOD.POR kennis werd gegeven van deze donatie werd de naam van de donateur gevoegelijk niet genoemd.

Op 2005-12-29 was er nog een donatie van ANG 500.

Op de rekening was dus beschikbaar ANG 6,766.26.

Aan cheques heb ik uitgeschreven (nr. 4 t/m 8): ANG 6,572.50.

Na bankkosten blijven over ANG 189.98.

Volgens opgave van RBTT was de laatste rekeningstand ANG 439.98.

Het positieve verschil van ANG 250 is mogelijk een donatie in de laatste periode waarin ik geen afschriften ontving.

E.e.a. houdt ook in dat de check van ANG 895 aan Brown reeds geïnd was zodat hij niet bang hoefde te zijn voor een ongedekte cheque.

Cash

In januari verkocht Gillis een “kaart” van ANG 125 en stortte dit in de partijkas. Nadien zijn er geen donaties meer ontvangen. Deze donatie is cash weer uitgeven aan de activiteiten van MOD.POR.

Samengevat

Totaal beschikbaar op de rekening en in cash was dus ANG 6,891.26.

PM. Op mijn persoonlijk gironummer in Nederland 3736767, dat ik had opengesteld voor donateurs in Nederland, is niets binnengekomen.

PM. De bestuursleden van Stichting Chirino krijgen een Excel spreadsheet waarin de afzonderlijke cash betalingen staan geregistreerd.

De kwestie van de anonieme donateur

In de Amigoe van 24 januari verscheen het bericht van het “plan” van 6 miljard gulden.

Toen de anonieme donateur begreep dat MOD.POR bezig was de kiezers verkeerd voor te lichten en een rad voor de ogen te draaien, en dat het “plan” op achterbakse wijze door een van de kandidaten was ingestoken, zodat de donatie dus niet werd besteed voor het doel waarvoor het gegeven was, namelijk het ondersteunen van een betrouwbare kieslijst, vroeg hij Stichting Chirino het geld terug.

Ik kon niet anders oordelen dan dat de anonieme donateur in zijn recht stond. Weliswaar is de voorwaarde van betrouwbaarheid niet vooraf op schrift gesteld, maar het is duidelijk dat dit een stilzwijgende verstandhouding is. Zeker op een klein eiland is het ook wenselijk dat mensen het gevoel hebben dat hun recht wordt gedaan en dat wanneer zij geld doneren het ook wordt besteed voor het doel waarvoor het gegeven wordt. Zou deze persoon nu zijn geld terugkrijgen, wellicht blijft hij dan toch enige sympathie voor de MOD.POR houden, en wanneer MOD.POR dan herstelt dan is er wellicht de mogelijkheid van weer een donatie.

Op 25 januari was bekend dat in kringen van MOD.POR gedacht werd over een aantal mogelijkheden:

· het drukken van visitekaartjes voor ANG 1000
· een happy hour ten bedrage van ANG 250
· een bustour voor twee dagen voor ANG 2000
· zwarte linten om lantarenpalen, ten koste van ….
· zwarte ballonnen die een spandoek zouden dragen, ten koste van …

Tijdens vergaderingen met leden van MOD.POR is aangegeven dat wanneer geen concrete voorstellen worden ingediend, dergelijke posten en bedragen alleen het karakter van een stelpost hebben en en dat zij geen aangegane verplichtingen vormen. Genoemde mogelijkheden waren zulke stelposten.

Op 25 januari was aldus nog ANG 3500 beschikbaar.

Ik heb nog gekeken naar de volgorde van de inkomsten en uitgaven. Het is niet altijd doenlijk om te zeggen waar geld vandaan komt. In dit geval is het niet onredelijk te zeggen dat de donatie van ANG 5000 zo groot en laat was dat inderdaad nog ANG 3500 daarvan over was.

Ik heb de anonieme donateur deze ANG 3500 aangeboden en toegelicht dat de rest al uitgegeven was. Daarmee was hij tevreden.

Resumé

Als penningmeester van de Stichting Chirino verzoek ik u derhalve kwijting. Steeds gehandeld hebbend conform de bestuursbesluiten reken ik op uw accordering.

Stem toch maar niet op Stanley Brown en MOD.POR

2006-01-26T07:41:00.000-08:00

PERSBERICHT

Stanley Brown en MOD.POR zijn voor mij door de mand gevallen. Eerst meende ik dat deze groep het steunen waard was, nu meen ik juist van niet. Ik dacht dat MOD.POR stond voor integriteit in het landsbestuur. Nu moet ik echter constateren dat zij bedrog accepteren en er ook niet voor terugdeinzen om het volk een rad voor de ogen te draaien. Stanley Brown en MOD.POR voldoen niet aan de meest essentiële voorwaarde van een democratie: betrouwbaarheid en respect voor de kiezer.

Brown liet een persbericht uitgaan met een “politiek urgentieplan voor 10 jaar ontwikkeling”. De Amigoe di Curaçao berichtte erover op 24 januari 2006 (pagina 2). Brown wil dat er zes miljard gulden geïnvesteerd wordt, d.w.z. 10 jaar lang 600 miljoen gulden per jaar, waarvan 85% door Nederland betaald wordt (zeg 500 miljoen per jaar) en 15% (zeg 100 miljoen gulden per jaar) door de Antillen zelf opgebracht wordt. Nederland zou bereid moeten zijn om dit te betalen omdat Nederland van 1999 tot 2003 al zulke bedragen uitgeeft om Antillianen in Nederland op te vangen.

Dit “plan” is lachwekkend. Stelt dat iemand aanbiedt om uw huis te kopen en zich bereid verklaart zelf 15% te betalen… Het “plan” is een uitnodiging aan Nederland om de grenzen met de Antillen helemaal maar te sluiten.

Dit bericht in de Amigoe was de eerste keer dat ik van dit “plan” hoorde. Mijn probleem is dan niet dat ik “gepasseerd” ben. Zoiets is niet relevant. Het probleem is een andere. Het probleem is een schending van het democratisch proces:

(1) De kiezers worden verkeerd geïnformeerd. Er wordt een poging gedaan om de kiezers voor te houden alsof dit een realistisch “plan” is. Het idee is: “Stem op MOD.POR, want er komt geld.”

(2) Een kandidaat van MOD.POR blijkt een onbetrouwbaar politicus. Het “plan” is namelijk ingestoken door Mel Simmons, die zich klaarblijkelijk willens en wetens niet heeft gehouden aan de afspraak tussen Stanley, mij en hem dat Mel en ik de financiële en sociaal-economische onderwerpen gezamenlijk zouden doen, welke afspraak Mel en ik onderling nog eens hebben herhaald. Simmons heeft aldus op een achterbakse wijze geopereerd. Een bijzonderheid is dat hij zichzelf op eigen initiatief naar de pers heeft gepresenteerd als “campagneleider”.

Ik heb deze constatering aan Brown en een vergadering van MOD.POR voorgelegd. Bij een groot deel van de vergadering bestond de bereidheid om een persbericht te doen uitgaan dat het “plan” via een misverstand in zijn huidige vorm verspreid was en dat het moet worden gezien als een “discussievoorstel” en iets “voor nadere studie”. Tevens vond een belangrijk deel van de vergadering dat Mel Simmons na de verkiezingen gevraagd moest worden om zich uit MOD.POR terug te trekken, en, als hij gekozen zou zijn, zijn zetel ter beschikking te stellen.

Dit is natuurlijk geen juiste conclusie. Brown en de zijnen willen de kiezers dan nog steeds voor de gek houden, namelijk door een onbetrouwbaar politicus verkiesbaar te houden, die vervolgens een electorale legitimatie kan krijgen en op grond daarvan aan zijn zetel kan vasthouden.

De enige juiste aanpak is de onbetrouwbaar gebleken politicus voorafgaand aan de verkiezingen 27 januari 2006 deze verklaring te laten tekenen:

Concept-verklaring
Januari 2006

Ik, Milhum (Mel) A.F. Simmons, geboren te Curaçao op 14 oktober 1945, en momenteel aldaar wonend aan de Asbestweg 60, verklaar bij deze dat ik onherroepelijk mijn kandidatuur voor de Staten van de Nederlandse Antillen, gesteld voor de verkiezingen van 27 januari 2006 en voorkomend op de kieslijst van Lijst 4 van MOD.POR met lijstaanvoerder Stanley C. Brown, intrek. Mijn naam blijft op de lijst vermeld en de stemmen die op mij worden uitgebracht zijn nog steeds te rekenen als een stem op Lijst 4 van MOD.POR. Wanneer de situatie zou ontstaan dat mij een zetel in de Staten zou worden aangeboden, bijvoorbeeld door het wegvallen van personen boven mij op de lijst, dan is deze verklaring aan de Voorzitter van de Staten aan te bieden opdat ook deze weet dat ik onherroepelijk afzie van een zetel in de Staten.

Getekend,

Milhum (Mel) A.F. Simmons

Het is heel eenvoudig. Vorige week deed Brown nog een persbericht uitgaan dat Emsley Tromp, de president van de Centrale Bank, beter kon vertrekken omdat hij heeft gedisfunctioneerd en de Antilliaanse samenleving grote schade heeft berokkend. Kiezers moeten kunnen verwachten dat Brown dezelfde meetlat hanteert ten aanzien van disfunctioneren in eigen kring.

Helaas. Brown en de vergadering van MOD.POR waren niet in staat deze conclusie te trekken. “We kunnen niet met Mel praten, want hij wordt vast boos en gaat misschien naar de pers. Wacht tot 27 januari om 2400 uur,” was het devies.

De ene rotte appel steekt de andere aan. Door de onbetrouwbaarheid van Simmons te accepteren tot na de verkiezingen worden Brown en MOD.POR zelf onbetrouwbaar. Ten behoeve van electoraal gewin zijn ze bereid de elementaire principes van het democratisch proces te schenden.

Het is een hopeloze situatie. Voor mij persoonlijk lijkt het het beste om de kiezers deze informatie te geven en te adviseren om niet op Brown en MOD.POR te stemmen. Vooralsnog laat ik het hierbij, is het niet nodig om in details te treden, en kan ik na de verkiezingen eventueel nog nadere toelichting geven voor wie meer over deze details wil weten.

Mensen: denk goed na over de toekomst voor de Antillen, er zijn ook andere partijen om uit te kiezen. Partijen die naar de Status Aparte streven kunnen overigens niet rekenen en geven een verkeerd beeld van wat een “meerderheid” is.

Thomas Cool
Econometrist, nummer 2 van de officiële lijst van MOD.POR waar men niet op moet stemmen

Stanley Brown garandeert werk voor iedereen

2006-01-22T08:13:00.000-08:00

PERSBERICHT

Willemstad - Stanley Brown, oud-Statenlid en de lijsttrekker van MOD.POR (lijst 4 bij de Statenverkiezingen van 27 januari), garandeert werk voor iedereen die kan en wil werken. “Iedereen heeft recht op een baan en zal die krijgen. Ik spreek over de terugkeer van de volledige werkgelegenheid. We hebben een sluitende aanpak zodat niemand aan de kant blijft staan. De loonkosten worden verlaagd via lagere belastingen en premies, zodat het voor werkgevers aantrekkelijk wordt om mensen aante nemen en zodat de netto inkomens niet achteruit gaan. Er komt een algemene ziektekostenverzekering zodat mensen gezond aan het werk kunnen. De overheid gaat investeren in huisvesting, onderwijs, wegen, onderhoud, nieuwe technologie en computers, milieu en natuurbehoud, en de economie krijgt een impuls zodat ook de bedrijven gaan investeren. Op deze manier krijgen werkwilligen alle kansen om in vrijheid een baan te vinden. Voor de onderstand en degenen die niet willen werken komt er een systeem van “workfare”. Je krijgt niet meer zomaar een uitkering maar je gaat aan de slag. We laten uitkeringontvangers niet thuiszitten of rondlopen, maar gaan met ze praten, geven ze zinvol werk, gaan zo nodig met de grootmoeder praten als het kleinkind steeds maar geen baan kan houden en op zijn gedrag moet worden aangesproken. Het is hier een kleine gemeenschap en we moeten niet alleen rekening met elkaar houden maar we kunnen elkaar dan ook stimuleren.”

De sluitende aanpak van Stanley Brown is gebaseerd op de ervaringen in Europa en de USA. In de periode 1950-1970 bestond er in de hele wereld volledige werkgelegenheid. Sindsdien zijn er grote beleidsfouten gemaakt met als gevolg dat juist de overheid de werkloosheid veroorzaakt. Door die fouten te herstellen is een terugkeer naar volledige werkgelegenheid mogelijk. Er is genoeg te doen in de wereld.

Meer informatie is te vinden op http://www.modpor.blogspot.com

stanley brown
Tel. 7473546
Koral Partir 81
s.abrown@cura.net
www.stanleybrownthinktank.org
www.modpor.blogspot.com
RBTT bank stichting Chirino 01.01.47.713

Doktor en het uiteenvallen van de Antillen

2006-01-21T13:33:00.000-08:00

Het boek van Chris Engels en Johan van de Walle, “Klein Venetië. Curaçao in vroeger dagen”, Aldus Uitgevers 1990, bevat niet alleen een prachtige briefwisseling met begeleidende foto's, maar stemt ook tot nadenken.

Op pagina 240 staat een foto van de Doktor als kind met daarbij de tekst:

“Ik voor mij denk dat je de moederborst toch op het eiland zelf moet zoeken. Ergens in een klein huis aan de Penstraat, in een morsig schooltje waar dat pienter kereltje achter in de bank zat te luisteren naar de frater van Tilburg, die hem de geheimen van het decimale stelsel onthulde. Hij was immers typisch de man van Pietermaai, een zoon uit een lichtgekleurde, van ouds katholieke familie, één van die families waarop de Missie steunde. Hij was een stadsman en in de stad kreeg hij aanvankelijk zijn aanhang. Zijn afstamming, negroïde enerzijds, van joodsen bloede anderzijds (zijn grootvader schonk hem zijn patricische naam), liet hem zonder veel problemen een gedoopte blijven, al wierp de Missie hem buiten, tegen de wil van volks-Limburger Monseigneur Verriet.”

In de Amigoe di Curaçao van 12 november 1942 gaf Da Costa Gomez uitdrukking aan zijn gedachte dat de Antillen ook Nederland zijn.

Het leidde allemaal tot het Autonomie-Monument. De eerste dag waarop de Antillen in autonomie begon te werken was 2 juli 1951, met een landsbesluit ondertekend door Da Costa Gomez. Doktor heeft altijd geweigerd het Statuut te ondertekenen omdat het geen gelijkwaardige burgerschapsrechten voor de Antillianen bracht. Na een regeringswisseling werd het Statuut wel door de Antillen ondertekend, in 1954.

De website van de Nationale Archieven geeft deze begeleidende tekst, waarin de feitelijke datum van 1951 wordt genegeerd en alleen wordt gekeken naar het Statuut.

In 1954 werd de koloniale status van de Nederlandse Antillen opgeheven. Dit gedenkteken bewaart hieraan de herinnering door de uitbeelding van zes vogels, de zes eilanden van de Nederlandse Antillen, die uitvliegen. Ontworpen door de op Curaçao wonende architect J. Fresco en de Dienst Openbare werken. Het werd onthuld op 19 oktober door Koningin Juliana en is te vinden aan het begin van de Rijkseenheidsboulevard. Het randschrift is ontleend aan een toespraak van Koningin Wilhelmina:
“ Steunend op eigen kracht, doch met de wil elkander bij te staan ”.
Dit is het enige monument in het gehele koninkrijk dat de nieuwe Rechtsorde, ingeluid door het Statuut, symboliseert.

Doktoor zal zich in zijn graf omdraaien nu zijn politieke nazaten het Land uiteen laten vallen. Desintegratie: niet alleen omdat ze elkander niet meer willen bijstaan, maar ook omdat ze het decimale stelsel niet meer beheersen - want de rekensom "68% van 55% is maar 37%" kunnen ze niet maken.

Stanley Brown verzoekt Premier Ys om het vertrek van Emsley Tromp

2006-01-21T12:36:00.000-08:00

PERSBERICHT

Willemstad - Stanley Brown, oud-Statenlid en de lijsttrekker van MOD.POR (lijst 4 bij de Statenverkiezingen van 27 januari), doet een openbare oproep aan Minister-President Etienne Ys om te bewerkstelligen dat Emsley Tromp nog deze maand vertrekt als president van de Bank van de Nederlandse Antillen (BNA). “Tromp kan beter vertrekken vóór het aantreden van een nieuwe regering zodat deze met een schone lei kan beginnen en geen ballast uit het verleden meedraagt,” stelt Brown. “Tromp heeft vier grote fouten gemaakt. Ten eerste heeft hij de laatste vier jaar 8% van het nationaal inkomen in de kluizen van de BNA zitten oppotten waardoor hij het herstelprogramma van Ys heeft gesaboteerd en de werkloosheid heeft bevorderd. Als minister president kan Ys dit niet accepteren. Ten tweede heeft Tromp de rente hoog gehouden waardoor hij de commerciële banken enorme winsten heeft laten maken ten koste van de bedrijven met hun leningen en van de gewone burgers die hun hypotheken moeten betalen. Ten derde deed Tromp een voorstel over de staatsschuld dat heel nadelig voor de Antillen is. Het klinkt mooi dat Nederland de staatsschuld overneemt maar het is veel schadelijker dat de Antillen daarna geen ontwikkelingshulp meer krijgen. Ten vierde heeft Tromp terwijl Curacao in een krisis situatie verkeert nagelaten crisis maatregelen te nemen zoals het verkopen van 2/3 deel van de goudvoorraad en te beleggen in rente dragende onderpanden. Op alle vier de punten is Tromp een grote ramp voor de Antillen gebleken. Misschien heeft de man grote gaven maar dit kan niet geaccepteerd worden. ”

Brown wijst erop dat een onverwacht vertrek van Tromp een valuta-crisis kan betekenen. Wanneer een nieuwe regering Tromp ontslaat dan zouden de wisselmarkten dit misschien niet begrijpen waardoor de Antilliaanse gulden onder druk komt te staan. Daarom is het beter dat de huidige regering ingrijpt. “De economische crisis waarin wij de laaste vier jaar in verkeren is niet alleen te danken aan 9/11 maar komt ook door een verkeerde beleid van de BNA. Premier Ys is bedrogen waar hij bijstond en het wordt tijd dat hem de schellen van de ogen vallen,” zegt Stanley Brown. “Een chauffeur van een schoolbus die vier grote ongelukken heeft gemaakt die laat je ook niet meer op de bus. Wanneer Ys niet ingrijpt dan is hij een doetje en maakt hij zich schuldig aan vriendjespolitiek.”

Meer informatie is te vinden op http://www.modpor.blogspot.com

stanley brown
Tel. 7473546
Koral Partir 81
s.abrown@cura.net
www.stanleybrownthinktank.org
www.modpor.blogspot.com
RBTT bank stichting Chirino 01.01.47.713

Logo MOD.POR Lista 4 Stanley Brown

2006-01-21T11:48:00.000-08:00

Stanley Brown en de Godetts in 1969 en 2006

2006-01-15T15:19:00.000-08:00

Naar aanleiding van het interview van Peter Breedveld met Stanley Brown van 14 januari 2006 kwam de vraag op hoe het ook al weer zat met Stanley Brown en de revolte van 30 mei 1969 op Curaçao.

Stanley Brown wordt anno 2006 nog steeds aangesproken op dit revolutionair verleden. Hoe kan het, is ook de volgende vraag, dat deze man nu voorstander is van het provincie-model ?

Zie over 30 mei 1969 vooral het boek van Gert Oostindië (1999). Zie ook de interessante foto's van het nationaal archief. Zie Stanley's website voor zijn verantwoording van 30 mei 1969, en waarom & hoe zijn ideeën zijn veranderd.

Voor de Statenverkiezingen van 27 januari 2006 zijn de volgende twee foto's en een scan van belang.

Op de eerste foto zien we Amador Nita, gouverneur Cola Debrot, Stanley Brown en 'Papa' Wilson Godett. Stanley is nog wat rillerig want hij is zojuist uit een isoleercel gehaald.

Op de tweede foto zien we Stanley Brown en 'Papa' Godett na hun verkiezingswinst met hun companen in Cubaanse outfit voor de trappen van het paleis van de gouverneur in Fort Amsterdam.

Het derde plaatje is een scan van een deel van pagina 291 van het boek van Chris Engels en Johan van de Walle, "Curacao in vroeger dagen", Aldus Uitgevers 1990, met daarin een afdruk van het telegram met de oprichtingsverklaring van de FOL.

Deze beelden verduidelijken dat Stanley Brown innig is verweven met het ontstaan van het Frente Obrero i Liberashon 30 di Mei (FOL).

Binnen de FOL heeft Stanley Brown steeds een rechte rug gehouden. Op zijn website verklaart Stanley wat er na 1969 gebeurde:

"Binnen een jaar bedankte ik met inlevering van al mijn functies voor Frente Obrero wegens verre gaande corruptie binnen de partij. In 1982 nadat Frente onder leiderschap van Wilson Godett twee keer aan een verkiezing had deel genomen zonder een zetel te halen, redde ik de partij van de ondergang door in twee achteropeenvolgend verkiezingen de kiesdeler te halen. Dit keer werd ik door opportunisme en negretude de partij uit getrapt."

Wie in januari 2006 op Curaçao rondrijdt krijgt door de vele vlaggen de indruk dat de FOL populair is. Zoon Anthony Godett is veroordeeld voor omkoping maar betovert of behekst zijn achterban om hem nog steeds als de bevrijder te zien en Stanley Brown als de verrader van de partij. Er zijn blijkbaar ook financiers genoeg om alle vlaggen en feestjes te betalen.

Het juiste historische perspectief is dat vader en zoon Godett de bevolking voorliegen en de democratie en de emancipatie op de Antillen verkocht hebben. Stanley Brown is de rechtmatige voortzetter van de bevrijding van 30 mei 1969, heeft van zijn fouten geleerd en heeft zijn politieke visie ontwikkeld naar een humanistische liberaal-democratische richting. Hij is consistent opgekomen voor de rechten van de gewone man en vrouw.

MOD.POR verzoekt de kranten, tv en radio om dit punt nog eens helder aan de lezers, kijkers en luisteraars uit te leggen.

'Maak van Antillen een Nederlandse provincie'

2006-01-14T09:45:00.000-08:00

Interview met Stanley Brown door Peter Breedveld

De Curaçaose ex-revolutionair Stanley Brown (hij was één van de leiders van de mislukte revolte op Curaçao op 30 mei 1969) is kandidaat voor de statenverkiezingen op 27 januari. Hij wil dat de Antillen een provincie van Nederland worden.

.... lees verder op http://www.peterbreedveld.com/archives/00000299.html

A reply to the speech by Mr. Emsley Tromp of the BNA on the solution of the public debt of the Netherlands Antilles

2006-01-12T19:43:00.000-08:00

By Thomas Colignatus

Mr. Emsley Tromp, President of the Central Bank of the Netherlands Antilles (BNA), presented a plan for the solution of the public debt (Central Government and Island Governments), at the UNA conference November 12 2005. [1]

A reply is: ... ... read more (Word for Windows)

[1] E.D. Tromp, “Toward a comprehensive solution of the debt problem of the Netherlands Antilles”, address delivered by Emsley D. Tromp, President of the Bank van de Nederlandse Antillen, On the occasion of the conference on Integral Development of the Islands of the Netherlands Antilles, Organized by the University of the Netherlands Antilles, Willemstad, Curaçao, November 12, 2005

Stelen van het volk

2006-01-12T17:45:00.000-08:00

Door Hans Vaders

Zo’n zestien jaar geleden schreef ik als hoofdredacteur van de toentertijd bloeiende Curaçaosche Courant van ‘good old’ Chicho Jonckheer op de voorpagina een cursiefje getiteld ‘Stelen van de armen’, dat onder meer handelde over mijn fanatiek stelende wijkgenoten en over het feit dat inbraken in die tijd voornamelijk plaatsvonden bij arme mensen. Dit omdat de wat meer gefortuneerde medeburger inmiddels al de nodige voorzorgsmaatregelen had genomen en zich had ingekerkerd met ijzeren hekwerk en in een sporadisch geval zelfs al met een effectieve alarminstallatie.

‘De arme steelt slechts van de arme, die nog armer wordt en daarom soms zelf noodgedwongen een dader wordt’ was de teneur. Ging het hierbij nog voornamelijk om ‘eenvoudige’ inbraken waarbij de overbelaste politie niet eens meer kwam opdagen om de schade te noteren, het stijgende aantal delicten de afgelopen jaren, van gewelddadige overval tot zinloze moord, geeft zo te denken.

Over politici en hun welvarende satellieten in de bario’s werd in mijn verhaal van bijna twee decennia geleden helemaal niet gerept, want het was toch algemeen onder het liefkozend als stemvee betitelde volk bekend dat deze keurige, gedaste heren, na eenmaal verkozen te zijn, zich niets meer gelegen lieten liggen aan het overgrote deel van de werkloze en voortzwoegende bevolking van het eiland, dat uiteindelijk met de nodige rancune en frustratie massaal overzee toog en daar trachtte een carrière op te bouwen in de Nederlandse dreven.

Inmiddels zijn we de nodige jaren verder en we hopen nog steeds allemaal met onze permanente discussie over oude, anachronistische normen en waarden - dus over de tijd , tempu di su ten, toen in Otrobanda op zaterdagavonden nog violisten speelden en er Curaçaose walsen werden gecomponeerd - dat we het zelf en de generatie na ons allemaal beter krijgen dan onze voorvaderen op het eiland. Beter in ieder geval dan onze vorige generaties, allen geïmporteerd uit Afrika, Venezuela, Santo Domingo, Zeeland, Zwitserland, Libanon, India en tal van andere landen.

De kloof wordt echter alleen maar groter, het ravijn waarin de bevolking verkeert steeds dieper. Met stijgende verbazing volgde ik dan ook afgelopen jaar de discussies in de Staten en op eilandsniveau over hoge en hogere parlementaire vergoedingen, dubbele vergoedingen en pensioenen, andere vergoedingen, lease-auto’s en autotoelages, creditcards, beltegoeden en representatievergoedingen voor onze eigen belles creòles. En dat terwijl sommige parlementariërs zelfs nooit komen opdagen voor een belangrijke vergadering omdat ze bijvoorbeeld het vliegtuig missen, ziek zijn, de avond voor de vergadering te zwaar getafeld hebben of gewoon omdat ze belangrijker zaken te doen hebben.

Wat zo stuitend is in dit geheel: ,,Let wel, zei de Statenvoorzitter ferm. ,,Ik heb nooit om iets gevraagd maar het gekregen. Iemand moet maar duidelijk maken wat de richtlijnen zijn, wat de structuur is.” Dit zonder dat onze Statenvoorzitter blijkbaar beseft dat hij de richtlijn, de norm zou moeten zijn. ,,We moeten meer houvast hebben. Het is best mogelijk dat sommige kosten overbodig zijn, maar ik zou niet zo één-twee-drie kunnen vertellen welke.”

Dat er door een uiterst kleine elite onbeschoft, onbetamelijk en respectloos wordt geconsumeerd uit de staatsruif - gevuld door de belastingbetaler - om hun leven nog meer te veraangenamen, is al sinds de inwerkingtreding in 1953 van het Statuut bekend, maar blijkt nog nooit zo duidelijk uit deze uitspraken van de preses van het parlement. Dat ook mensen als griffiers en aanverwante beambten op soortgelijke wijze worden beloond stemt tot zorg, tot zeer veel zorg. Want het is letterlijk stelen van de armen, het stelen van het karig belegde brood van het volk, het stelen van het brood van onze kinderen die met een lege maag naar school worden gestuurd, het stelen van het brood van onze onderbetaalde politieambtenaren, onderwijzers, kleine winkeliers en bordenwassers in de hotels.

Tussen utopie en nachtmerrie: staatkundige vernieuwingen en rechtspleging en rechtshandhaving

2006-01-12T17:24:00.000-08:00

UNA-Lezing: Curaçao, 10 januari 2006
Door Piet Hein Donner, minister van Justitie van Nederland

De lezing: http://www.justitie.nl/pers/speeches/archief/archief_2006/UNAlezing.asp

Website van minister Donner: http://www.justitie.nl/organisatie/minister_donner/

We nemen hier alleen de verwijzing naar de lezing op want het is geen bijdrage die de minister zelfstandig bij MOD.POR heeft ingediend. We vinden deze lezing belangrijk omdat de minister wijst op de noodzaak van een gezamenlijk raamwerk waarbij de eilanden niet uiteen moeten vallen. Overigens bleek minister Donner in de wandelgangen na de lezing geen voorstander van de provincie-gedachte "omdat de situatie op de Antillen toch weer anders is dan die in Nederland". Om eenzelfde reden spreekt MOD.POR over de "provinsia outonomo" - wel een provincie van het koninkrijk maar met een eigen karakter.

Breng politiek terug in de wijk

2006-01-08T16:25:00.000-08:00

Door Hans Vaders

Het leven in wijken als Otrobanda, Marchena, Wishi en Buena Vista wordt bepaald door het enkele begrip ‘overleven’. Overleven betekent voor mij het broodmagere vrouwtje van zeventig jaar dat iedere dag maar net genoeg geld heeft om bij de Chinees een patata te kopen. Overleven doet de kleermaker met maar bar weinig opdrachten; de ‘virtuele’ opleving van de economie is aan hem zoals altijd al daarvoor voorbij gegaan. Overleven doet het kleine meisje zonder kerstboom en cadeaus in haar verkrotte huis, dat aan de toonbank van de toko nerveus losse centen uittelt voor een klein flesje limonade.

Dit alles staat mijlenver verwijderd en in schril contrast met het streven van de gevestigde politiek die beleid en visie met de mond predikt als een zoetgevooisde, getalenteerde pastoor, maar daadwerkelijk al decennia lang geen enkele actie onderneemt die direct voelbaar is in de bario’s van Fuik tot Westpunt.

Mensen van vlees en bloed, babies, kinderen, ouderen, hoesten de kerstdagen in kortademigheid door zonder versiering, geld noch kalkoen in de wijken rond de olieraffinaderij, maar daar hebben onze politici als nazaten van roofridders en piraten geen last van in hun mooie ommuurde kastelen in Jan Thiel en Jan Sofat.

Zo woont er schandalig genoeg geen enkele politicus van naam en faam in Otrobanda, als zou men zich schamen voor het verloederde erfgoed, de criminaliteit, het drugsgebruik, de hoererij en miserabele omstandigheden waarin velen hun leven in de wijk doorbrengen.

De politiek moet teruggebracht worden naar de basis, naar het volk, naar de arme wijken waar het echte volk van Curaçao vegeteert op schamele kost. Het volk moet niet steeds met een kluitje in het riet worden gestuurd. Het volk moet niet letterlijk bedelen - zoals er bedelaars in Otrobanda zijn - om een verhoging van het karige ouderdomspensioen met honderd gulden, terwijl anderen in deze gemeenschap gouden handdrukken krijgen toebedeeld van honderdduizenden guldens ‘verdiend’ met brutaal gedrag, arrogantie, wanprestatie, list en kiezersbedrog.

De meeste mensen in Otrobanda en andere wijken die balanceren op de rand van het bestaansminimum denken niet aan het prepareren van een ingewikkeld kerstmenu. Daar hebben ze eenvoudigweg niet de middelen voor en voor hen is kerstavond een avond als alle andere avonden, een avond die zo vlug mogelijk voorbij moet gaan. Gelukkig hebben het bedrijfsleven en de banken dat begrepen en donaties aan allerlei sociale instellingen die eigenlijk door de politiek ondersteund zouden moeten worden, worden deze dagen in dank aanvaard als een druppel op de gloeiende plaat.

De Curaçaose politici hebben zich afgewend van hun geboortegrond, van de realiteit van hun bario waar hun navelstreng ligt begraven. Ze hebben het volk in de steek gelaten. Ze geven zich over aan imitatiegedrag en gedragen zich dan ook als penshonado’s op hun eigen eiland. Ze tonen met gepaste trots hun goedgevulde koelkast aan hun meeprofiterende vrienden en laven zich in hun luxueuze villa’s met minstens twee badkamers. Met Kerstmis en elke andere feest- en zondag bidden ze gezeten op de eerste banken in de kerk hun vrome prevelementen en woorden van verraad.

Er bestaat in mijn herinnering een prachtige prent getekend door popartiest Guy Peellaert over de omhooggevallen vedette Diana Ross, een echte belle crèole, die na vele jaren de achterstandswijk bezoekt waar ze is opgegroeid. Ross laat zich met peperdure juwelen en bont behangen in een Cadillac met chauffeur door de straatarme bario rijden. Ze zwaait zo af en toe naar de stumpers op straat die niet zo slim en zo rijk en zo succesvol zijn. Het lijkt wel een beetje heel erg op Curaçao.

Red de Antilliaanse democratie !

2006-01-05T17:56:00.000-08:00

Door Thomas Cool

Op 27 januari 2006 zijn er op Curaçao verkiezingen voor de Staten van de Nederlandse Antillen. Een sleutelfiguur is Stanley Brown, de lijsttrekker van Lijst 4, MOD.POR. Dit is een beweging die wil proberen om de democratie op de Antillen te redden. Die democratie is namelijk nogal ernstig in gevaar.

Nederland lijkt zich nog van weinig bewust. Minister Pechtold van Koninkrijksrelaties lijkt zich vooral zorgen te maken of hij door het parlement en de media nog wel serieus wordt genomen, en daarbij speelt een rol hoeveel de Nederlandse burger nog voor de Antillen wil betalen. Maar het zou beter zijn wanneer het besef doordrong dat de democratie op de Antillen in gevaar is en dat dit kabinet Balkenende dreigt mee te gaan werken aan het ontstaan van een nieuw Suriname.

Het is wonderlijk gesteld met de Antillen. Hieronder staat een tabel met enkele kerngegevens. Inmiddels woont bijna de helft van de Antillianen in Nederland, met een werkloosheid die nadert aan die op de eilanden. Elk jaar besteedt Nederland minstens zo’n 170 miljoen euro aan de Nederlandse Antillen en Aruba, dus ongeveer 1000 euro per Antilliaanse Antilliaan per jaar.

Bron: CBS & Economic Program Central Government 2004-2007.
NB. De bevolking op de eilanden bestaat ook uit immigratie van elders.
PM. Je moet de cijfers wel in perspectief zien. In Nederland zijn er volgens http://www.ikwilwerken.nl/ ook zo’n 1,7 miljoen mensen die ongewild baanloos zijn. Nederlanders die ooit een baan hadden konden bijvoorbeeld naar de WAO afvloeien, hetgeen een optie is die Antillianen niet hadden, wat zich vertaalt in werkloosheid.

Tot voor kort werkten de eilanden van de Antillen zo goed en kwaad als het ging met elkaar samen. In de Cariben zijn de Antillen een succesverhaal. Op de website van het bestuurscollege van Curaçao staat (nog ongewijzigd van een paar jaar terug, dus gelukkig nog niet verwijderd door een al te ijverige ambtenaar):

“Curaçao maakt deel uit van de Nederlandse Antillen, samen met het nabijgelegen Bonaire, en de in het Engelstalig oostelijk deel van het Caraïbisch gebied gelegen eilanden Sint Maarten, Saba en Sint Eustatius. Samen vormen deze vijf eilanden een autonoom deel van het koninkrijk der Nederlanden. Nederland en het nabijgelegen Aruba behoren ook tot het Koninkrijk. Aruba scheidde zich in 1986 af van de Nederlandse Antillen en werd autonoom deel van het Koninkrijk der Nederlanden met een eigen status. Onafhankelijkheid is geregeld onderwerp van discussie, maar bij een referendum in 1993 sprak 74% van de Curaçaose stemgerechtigden zich uit voor behoud van de status quo, zodat de vijf eilanden bij elkaar blijven en de banden met Nederland gehandhaafd blijven. De overige vier eilanden hadden een soortgelijke referendum uitkomst. Ondanks verschillen in taal en cultuur voelen mensen van de Nederlandse Antillen duidelijk een sterke verbondenheid met elkaar.” (Bron: http://www.curacao-gov.an/ onder het kopje “Curaçao N.A.”, 16 december 2005)

Het uiteenvallen van de Antillen begon al toen Aruba op 1 januari 1986 de Status Aparte kreeg (d.w.z. een land met ministers werd) en de wens daartoe op Sint Maarten ook begon te groeien.

Op 8 oktober 2004 stelde de Commissie Jesurun in het rapport “Nu kan het… nu moet het!” dat de “dubbele bestuurslaag” (van zowel de centrale overheid van de Antillen als de eilandelijke overheden van de afzonderlijke eilanden) contraproductief was:

“Er bestaat grote ontevredenheid over het staatsverband van de Nederlandse Antillen. Het draagvlak daarvoor is nagenoeg verdwenen. De dubbele bestuurslaag belemmert bovendien een effectieve oplossing van maatschappelijke vraagstukken zoals armoedebestrijding, onveiligheid, economische ontwikkeling en beheersing van de openbare financiën.” (p6)

Op 8 april 2005 was er een referendum op Curaçao. Met een opkomst van 55% stemde 68% voor een Status Aparte voor Curaçao, en daarmee voor de opheffing van de Antillen. De “sterke verbondenheid” waarvan eerder sprake was lijkt zo te zijn verdwenen. Er is nu een proces ingezet tot fragmentatie waarbij Curaçao en Sint Maarten de Status Aparte zouden krijgen (dus het worden landen met ministers), en waarbij de kleine eilanden Bonaire, Saba en St. Eustatius tot “Koninkrijkseilanden” (een nieuwe uitvinding) worden.

Belangrijk om te constateren is dan:

(1) De politici maken misbruik van het referendum, zie mijn eerdere analyse, “Een les in democratie op de Nederlandse Antillen”. Het kernpunt daarin is dat weliswaar 68% in het referendum voor de Status Aparte stemde, maar dat de opkomst slechts 55% was, zodat van de stemgerechtigde bevolking slechts 37% daarvoor was. Dit is geen basis voor constitutionele veranderingen.

(2) Het Rapport Jesurun maakt geen sterke indruk. Wie kijkt naar de samenstelling van de Commissie ziet dignitarissen van de eilanden met daarnaast een vertegenwoordiging van Nederland bestaande uit:(a) Mr Dr G.D. Dales, burgemeester van Leeuwarden, (b) P. Rosenmöller, voormalig lid van de Tweede Kamer(c) Drs J.C. Blankert, oud-voorzitter VNO-NCW.Een commissie met zo’n samenstelling heeft een geloofwaardigheidsprobleem.

Het kernpunt is dat de ”dubbele bestuurslaag” juist voor democratische controle zorgt. Ook in Nederland zijn er besturen van gemeente, waterschap, provincie, land, EU, en dat kan soms inderdaad inefficient zijn, maar, het kernpunt blijft dat besturen elkaar hierdoor controleren, dat er discussie ontstaat, dat er in de kranten over geschreven wordt, zodat uiteindelijk een beslissing onder democratische controle tot stand komt, en niet in de kleine kamertjes achteraf van een almachtige centrale overheid.

Het Rapport Jesurun gaat aan dit aspect voorbij. Het Rapport stelt wel dat het gaat om een democratische rechtsstaat, maar, het lijkt erop dat men nog niet goed begrijpt hoe de democratische rechtsstaat werkt. Dat hoeft niet te verbazen, want Dales, Rosenmöller en Blankert staan niet bekend als diepe vorsers van de democratie.

De Antillen zijn zo klein dat een modern bestuur met al zijn specialistische details en eisen steeds moeilijker wordt. Dat de grotere politieke partijen op de eilanden dan toch voor de opheffing van de centrale bestuurslaag kiezen, kan alleen omdat het hun politiek goed uitkomt. Zij weten zich dan immers bevrijd van de kritische blik van de andere eilanden, terwijl zij ook weten dat Den Haag ver is. Tot nu toe houden de eilanden elkaar in de gaten en protesteren ze wanneer ze misstanden zien, maar dat zou straks wegvallen, en dan zijn de eilanden geheel afhankelijk van het kritische vermogen van Nederland, dat echter niet zo goed ontwikkeld is. Op de eilanden kunnen zo enkele machtige elites het dan voor het zeggen krijgen, waarbij de vriendjespolitiek, corruptie en het regeren over de ruggen van de armen, wat nu al problemen zijn (zie het citaat van het Rapport Jesurun), nog verder zullen kunnen toenemen.

Het is opmerkelijk dat het kabinet Balkenende en de Tweede Kamer tot nu toe de indruk wekken dit alles best te vinden.

De situatie rondom de Nederlandse Antillen doet me denken aan een passage in het boek “The enigma of Japanse Power” van Karel van Wolferen (1990). Deze vraagt aan Japanners of zij zich verantwoordelijk voelen voor de oorlog tegen Mantsjoerije die Japan in de jaren `30 begon. Het antwoord is nee. De gevraagde Japanners vinden dat een paar generaals de macht over het leger overnamen en dat dezen die oorlog zijn begonnen. Dus niet Japan als geheel maar slechts een kliekje dat de macht greep. Het idee van een eenheidsstaat en een gezamenlijke verantwoordelijkheid ontbreekt. Voor Westerlingen is Japan aldus moeilijk te begrijpen. Westerlingen zijn geneigd om een regering of een land verantwoordelijk te houden terwijl Japanners meer geneigd zijn om de chaos van het leven te zien waarbinnen elk moment de machtsverhoudingen kunnen wijzigen.

Op dezelfde wijze kan de situatie rondom de Nederlandse Antillen beschreven worden. De gemiddelde Nederlander zal de Antillen worst wezen. Er zijn alleen wat ambtenaren in Den Haag die er een hobby aan hebben om die eilanden te administreren, reisjes te maken, te vergaderen, en gelden te verdelen, en er zijn wat politici die zich af en toe kunnen profileren op tv en in de krant, en dat is het dan. Begrijp me goed, ik schets hier een beeld, slechts om een idee over te brengen. Het zou natuurlijk heel flauw van mij zijn om al die mensen die zich zeer serieus met de Antillen bezig houden zo te beschrijven als “hobbyisten”. Dat doe ik dus niet. Ik wil slechts het beeld schetsen van een Nederlandse bevolking die zich weinig aantrekt van wat er op de Antillen gebeurt en van een Haagse Kaasstolp die ook vooral met zichzelf bezig is.

De Haagse Kaasstolp impliceert ook dat, wanneer de Antillen uiteenvallen, het twijfelachtig is dat Nederland de rol van democratische controleur zal overnemen. Wellicht keren oud-koloniale gewoonten terug ? In alle waarschijnlijkeid zal er weinig democratische controle zijn, noch vanuit de eilanden noch vanuit Nederland.

Zoals het al wonderlijk is dat het kabinet Balkenende überhaupt meegaat in de ondemocratische uitleg van het referendum op Curaçao. Dit kabinet had ook al een probleem met het referendum omtrent de EU.

Kortom, het beste is dat Nederlanders toch maar interesse krijgen voor de situatie en ook steun geven aan Stanley Brown. Het doel van MOD.POR is dat de Antillen als eenheid een provincie van Nederland kunnen gaan worden.

Het zijn dus hele cruciale verkiezingen en wie honderd euro of meer kan verspijkeren doet goed werk door deze over te maken naar RBTT Bank t.n.v. Stichting Chirino 01.01.47.713 (Swift code RBTTANCU, IBAN: NL.48.ABNA.052.650.7063). Of, wie de kassen van het internationale bankwezen niet wil spekken kan het bedrag ook overmaken op mijn giro bij de postbank 3736767 o.v.v. MOD.POR dan zorg ik dat het daar terecht komt.

Thomas Cool staat in Curaçao nummer 2 op de lijst van MOD.POR. Hij is econometrist, auteur van “Voting theory for democracy” (2001) en samen met journalist Hans Hulst auteur van “De ontketende kiezer” (2003).

Links
Stanley Brown en MOD.POR
http://www.modpor.blogspot.com/,
http://www.stanleybrownthinktank.org/
Zie over Stanley Brown en de Antillen ook Miep Diekmann, “Een doekje voor het bloeden (koninkrijksverband)”, Leopold 1970
De website van de Nederlande regering over de Antillen en Aruba
http://www.minbzk.nl/de_nederlandse
De Antillen
http://www.gov.an/
http://www.curacao-gov.an/
http://www.willemstad.net/
http://www.curacaoinvogelvlucht.nl/
Economische rapporten over de Antillen en Antillianen in Nederland
http://www.micromacroconsultants.com/
http://www.cbs.nl/nl-NL/menu/themas/dossiers/allochtonen/publicaties/artikelen/2005-1658-wm.htm
Over Karel van Wolferen
http://www.randomhouse.com/author/results.pperl?authorid=31882
http://www.amerika.nl/html/wolf.htm
Discussie in Nederland over de Antillen bijv. aan de Rijksuniversiteit te Groningen
http://www.rug.nl/Corporate/nieuws/archief/archief2005/podium/Opinie_34
http://www.rug.nl/Corporate/nieuws/archief/archief2005/nieuwsbrief/week47/40_14
http://www.rug.nl/Corporate/informatieVoor/scholieren/pws/alleBrainbox/aruba
http://koninkrijksstatuut.kennisnet.nl/meerweten
Rapport Jesserun
http://www.minbzk.nl/de_nederlandse/naar_nieuwe/persberichten/advies_van_de
http://www.sintmaarten.net/newstatus/pdf/nukanhetnumoethet.pdf

Een zalig kerstfeest en een gelukkig nieuw jaar

2005-12-21T19:27:00.000-08:00

Aan de vooravond van kerstmis 2005 bedenken we dat de overheidsschuld de laatste 20 jaar toenam – volgens de officiële cijfers – van NAf 1.100 miljoen tot NAf 4.700 miljoen, of gemiddeld NAf 180 miljoen per jaar. De vreugde waarmee velen het kerstfeest zullen vieren zal daarom ook een element van gemaaktheid hebben: met een geforceerd vergeten van de zorg, tegen beter weten in, “even vrolijk feesten” voordat de harde realiteit weer toeslaat.

Kerstmis 2005 brengt echter goed nieuws. De overheidsschuld valt fors mee. De officiële cijfers zijn onjuist. Het blijkt dat de Bank van de Nederlandse Antillen en de Sociale Verzekeringsbank goud en aandelen hebben zitten oppotten, boven de wettelijke reserves, die niet goed in de officiële cijfers verwerkt zijn. Dit scheelt gemiddeld 40 miljoen per jaar, zodat de werkelijke schuld eerder NAf 3900 miljoen is. Door de herziening door het CBS daalt de schuld ook als percentage van het nationaal inkomen.

Wanneer de echte overheidsschuld zoveel lager blijkt: betekent dit dan dat het overheidsbeleid toch goed is geweest ? Nee, minder slecht is nog niet goed. Er is nog altijd gemiddeld 140 miljoen per jaar aan schuld opgebouwd en niet altijd in productieve investeringen. Met een overheidsschuld van 66% van het nationaal inkomen kunnen we opgelucht adem halen, maar er is nog steeds alle reden om voor Opshon D te kiezen.

MOD.POR wenst u dus een ongeforceerd vrolijk kerstfeest.

Stand overheidsschuld
Eind van het jaar 2004
96%
Herziening nationaal inkomen door CBS (SNA 93) e.d.
-12%
Herziene stand juni 2005
84%
Oppotting van goud en overheidspapier BNA
-8%
Oppotting van overheidspapier SVB
-10%
Eigenlijke stand juni 2005
66%

Gegevens ontleend aan

Tromp’s speech http://www.centralbank.an/publications_statistics.php?sub=21&id=370

Rapport Schuldenproblematiek http://www.centralbank.an/publications_statistics.php?sub=50&id=365

SVB Jaarverslag 2004

Internet links voor MOD.POR

2005-12-21T18:40:00.000-08:00

Opshon D
http://www.referendum2005.an/opshonnan_D.html
http://www.curacao-gov.an/Extranet/government.nsf/index.htm?Open
http://modpor.blogspot.com
Stanley Brown
http://www.stanleybrownthinktank.org/
http://www.stanleybrownthinktank.org/forum/viewtopic.php?t=113
Thomas Cool
http://www.dataweb.nl/~cool
http://www.peterbreedveld.com/archives/00000203.html
Amigoe
http://www.amigoe.com/artman/publish/article_14619.shtml
http://www.amigoe.com/artman/publish/article_14719.shtml
http://www.amigoe.com/artman/publish/article_14770.shtml
Curacao
http://www.curacao-gov.an/
http://www.curacaoinvogelvlucht.nl/
http://www.willemstad.net/
Antillen
http://www.gov.an/

MOD.POR antwoordt kiezers t.a.v. punt 9

2005-12-17T11:49:00.000-08:00

Punt 9 van het MOD.POR programma voor werk en inkomen (11 december 2005) stelt :

"Er wordt een programma opgezet om Antillianen in Nederland te stimuleren om naar de Antillen terug te komen. Wanneer Antillianen in Nederland door falende integratie aldaar in het criminele circuit zijn terecht gekomen, kan de Nederlandse overheid deels verantwoordelijk worden geacht omdat men de problemen op hun beloop heeft gelaten. Voor de andere Antillianen geldt dat zij waardevolle kennis en ervaring hebben opgedaan zodat het belangrijk voor de Antillen is wanneer zij zouden terugkeren."

(1) Kiezer: Wat betreft niet geslaagde Antillianen: yu Korsow nos ta i nos ta keda!! No ta mi falta. Wat betreft geslaagde Antillianen: zorg dat de economie hier weer aantrekt; dan heb je helemaal geen programma nodig om de “geslaagde Antilliaan” terug te laten komen. Overigens; een dergelijk programma bestond al. Gesponsord door de Nederlandse overheid. Mislukte omdat het meerendeel geld aannam, zich liet uitschrijven uit Nederland en inschrijven op Curacao en vervolgens vrolijk weer in Nederland ging wonen.

MOD.POR: Via dit verkiezingsprogramma zal de economie aantrekken en zullen er mensen terugkeren, maar, een fraude-bestendig steuntje in de rug kan toch helpen om nog meer mensen aan te moedigen daadwerkelijk terug te komen.

MOD.POR antwoordt kiezers t.a.v. punt 8

2005-12-17T10:41:00.000-08:00

Punt 8 van het MOD.POR programma voor werk en inkomen (11 december 2005) stelt:

"De Bank van de Nederlandse Antillen had in 2000 een vermogen van 17% van het nationaal inkomen. In 2004 was dat 25%. Dat betekent dat de BNA in de laatste vijf jaar zo'n 8% van het nationaal inkomen heeft opgepot en dat betekent dat de overheidsschuld helemaal niet zo hoog is zoals vaak wordt beweerd. Deze situatie is te saneren via: (a) verkopen van 2/3 van de goudvoorraad, (b) schrappen van de overheidsobligaties bij de BNA die niet nodig zijn voor open-markt-operaties, (c) herfinanciering van de helft van de schuld in dollars tegen de lage dollarrente. Voor het monetaire beleid blijft de koppeling aan de US dollar bestaan maar wordt voortaan ook de lage US rente gevolgd in plaats van een hoge eigen rente te houden. Hierbij wordt de inflatie beperkt via (i) de openheid van de economie, (ii) loonbeleid, (iii) het beleid t.a.v. de banken."

(1) Kiezer: Ingewikkelde materie die in deze 7 regels wel heel erg kort door de
bocht is.

MOD.POR: Inderdaad een ingewikkelde materie, maar precies goed door de bocht.

(2) Kiezer: Instinctief zeg ik: goud voorraad verkopen? Never nooit niet. Een van je meest waardevaste beleggingen doe je alleen als laatste redmiddel weg; daar begin je nooit mee.

MOD.POR: De discussie is niet of je 100% of 0% moet aanhouden, maar wat een verstandig aandeel is. De Nederlandsche Bank verkocht in 1996 een derde van zijn goudvoorraad. Binnen het Europese Monetaire Stelsel blijkt dat de oude EU landen veel minder goud aanhouden dan de nieuwe EU landen. Het aanhouden van goud komt vooral uit traditie voort ("instinct") en kost nodeloos geld; en de BNA houdt nu veel te veel aan, wat ten koste gaat van de Antilliaanse burger. Een belangrijke publicatie die verkoop onderbouwt is: Dale W. Henderson, John S. Irons, Stephen W. Salant, and Sebastian Thomas, “Can Government Gold Be Put to Better Use? Qualitative and Quantitative Effects of Alternative Policies”, http://www.federalreserve.gov/pubs/ifdp/1997/582/default.htm

(3) Kiezer: Uitgifte van obligaties aan banden leggen voor open markt operaties (b). Privatiseren dus. 100% mee eens. UTS kost dit jaar weer 20 miljoen. Bij de voorgangers Landsradio en Setel moest er ook altijd geld bij. Nu blijkt dat DOK niet alleen een garantie van 3.1 miljoen nodig heeft maar in totaal een investring van 50 miljoen behoeft om up to date te zijn. Gelukkig zijn we wel van ALM/DCA af. Die kostte in totaal 1 miljard. Winair is er nog wel. Ook ADC kost veel te veel geld en Aqualectra staat er ook niet best voor. De overheid moet slechts een minimale regulerende rol spelen en verder de open markt haar werk laten doen. Dan krijg je vanzelf een goede prijs/kwaliteit verhouding bij een rendabel bedrijf.

MOD.POR: We praten hier langs elkaar heen. De "open markt operaties", die hier bedoeld zijn, zijn het kopen en verkopen door de BNA van obligaties, met als doel de hoogte van de rente te beïnvloeden. Het is gewenst dat de BNA dit doet en kan doen. Maar, het blijkt dat de BNA daarnaast grote aantallen obligaties aanhoudt waarmee niets gebeurt en die alleen maar in de kluis liggen te liggen. De overheid betaalt dan rente aan de BNA en de BNA geeft die rente weer terug als "winst van de BNA". Deze obligaties jagen op papier de overheidsschuld omhoog, zodat de Commissie Jessurun en het IMF gaan stellen dat de staatsschuld te hoog is zodat er bezuinigd moet worden, dat het Land slecht bestuurd wordt en moet worden opgeheven, etcetera. De BNA heeft zijn zaakjes dus monetair niet op orde, dit is te saneren, de obligaties zijn terug te geven aan het Land, waarna de Minister van Financiën ze door de papierversnipperaar mag halen. Samen met het deel van de te verkopen goudvoorraad praten we over 8% van het nationaal inkomen of 10% van de overheidsschuld.

MOD.POR (vervolg): Ten aanzien van die privatiseringen moet voorkomen worden dat er nieuwe monopolies ontstaan. Democratische controle is nodig, hoge salarissen zijn niet aan de orde, het gaat om dienstverlening. Soms kan het gewenst zijn om weer gewoon nutsbedrijven te hebben.

(4) Kiezer: Herfinanciering in dollars tegen lage rente goed (c). Maar wie gaat herfinancieren? Een geluk bij ongeluk is dat de overheidsschuld voornamelijk een binnenlandse schuld is. Wie gaat deze dan overnemen en tegen welke garanties? (Als je privatiseert kun je die bedrijven niet meer inbrengen.) Wie gaat die lage rente geven? Libor doet nu 4,6% en de verwachting is dat deze stijgt; meestal wordt er op deze indicatie-rente een toeslag geheven. Welk consortium gaat dit aan? Lijkt mij een beetje een utopie.

MOD.POR: De belangrijkste reden om een deel van de schuld in dollars uit te zetten is dat daardoor ruimte op de binnenlandse markt wordt geschapen waardoor ook daar de rente kan dalen. Via beperking van de rentemarge van de banken kunnen spaarders nog steeds een redelijke rente krijgen. Wanneer pensioenfondsen te weinig aan de overheidsobligaties verdienen moeten de pensioenpremies wel weer omhoog; het kernpunt blijft echter dat de rente lager wordt, wat van belang is voor de economische bedrijvigheid, de hypotheken en de werkgelegenheid. Ja, welke internationale partijen zijn bereid om het Land de Nederlandse Antillen dollars te lenen tegen zo'n 5% ? Zoiets kan niet per verkiezingsprogramma geregeld worden, dat blijkt wel op de internationale kapitaalmarkt. Het enige wat het verkiezingsprogramma stelt is dat het geprobeerd moet worden. Er moet een einde komen aan het huidige hoge-rente beleid. De verwachting is inderdaad dat de rente internationaal weer gaat stijgen, maar, dat betekent alleen dat Antia de boot heeft gemist ten aanzien van de allerlaagste rente.

MOD.POR antwoordt kiezers t.a.v. punt 7

2005-12-17T10:16:00.000-08:00

Punt 7 van het MOD.POR programma voor werk en inkomen (11 december 2005) stelt :

"De markt van de commerciële banken wordt geherstructureerd, met meer concurrentie en lagere rentes voor bedrijven en hypotheken. Er komt een fonds om burgers met financiële schulden te helpen met herfinanciering. Er komt een onderzoek naar het beleid van de commerciële banken die zulke schulden in de hand hebben gewerkt. Enerzijds lijkt de rente te hoog als gevolg van te weinig concurrentie, anderzijds kan het zijn dat banken te gemakkelijk lenen."

(1) Kiezer: Is het je overigens niet opgevallen dat de rente's de afgelopen 5 jaar fors zijn gedaald? 7% met 35 jaar looptijd is gezien de regio niet zo slecht. En de rente gaat nog lager.

MOD.POR: Zo'n term als "gezien de regio" klopt niet. De rente is internationaal. Er is geen enkele goede reden waarom de Nederlandse Antillen een hogere rente zou moeten kennen dan de US of de EU. De enige reden is dat de banken een oligopolie vormen en dat de BNA te weinig toezicht houdt. De hoge rente is slecht voor de economie en slecht voor de werkgelegenheid.

(2) Kiezer: Wie gaat in dat fonds van wanbetalers storten? De banken? Die zullen dat verhalen op de consument. Dus dan gaat de wel goed betalende consument betalen voor de wanbetalende consument. Lijkt mij niet goed. Teveel lenen is in de eerste plaats een verantwoordelijkheid van de consument zelf; niet van de bank. En wij yu di Korsow lenen maar wat graag zonder erbij na te denken dat we het ook een keer terug moeten betalen. De BNA kan een regulerende rol spelen door bijvoorbeeld een buro krediet registratie te onderhouden waar geregistreerde on-shore banken toegang toe hebben om te zien wie hoeveel geregistreerde leningen heeft en wat het betalingsgedrag is.

MOD.POR: Je geeft zelf aan dat schuldvorming dus niet alleen een verantwoordelijkheid van de lener is, maar ook van de bank die het geld uitleent en de toezichthouder die goede controle moet uitoefenen. Het is zaak dat de laatste partijen ook op hun verantwoordelijkheid worden aangesproken. In de huidige situatie verhalen de banken de kosten van wanbetalers ook op de goede afbetalers. Het belangrijkste punt dat MOD.POR wil maken is dat, wanneer de rente verlaagd wordt, het niet zo moet zijn (a) dat mensen zich weer in allerlei schulden gaan steken zodat er voor hen weinig verandert, (b) dat banken weer misbruik maken van zo'n neiging onder grote groepen mensen. Ten aanzien van de financiering van het fonds: dat gebeurt door herfinanciering van hoge-rente leningen naar lagere-rente leningen.

MOD.POR antwoordt kiezers t.a.v. punt 6

2005-12-17T10:11:00.000-08:00

Punt 6 van het MOD.POR programma voor werk en inkomen stelt:

"De percelen worden geherwaardeerd uitgaande van de wet van 1908 zoals die voor 1999 gegolden heeft."

(1) Kiezer: Ik hoop dat je niet bedoelt dat iedereen weer belasting moet gaan betalen over een leggerwaarde die 300 tot 400 procent (hoger, lager ?) ligt dan de marktwaarde ?

MOD.POR: Neen.

MOD.POR antwoordt kiezers t.a.v. punt 4

2005-12-17T09:45:00.000-08:00

Punt 4 van het MOD.POR programma voor werk en inkomen stelt:

"De belastingverlagingen van de afgelopen jaren worden ongedaan gemaakt zodat de hoogste inkomens weer naar draagkracht bijdragen."

(1) Kiezer: Stanley, vergeet niet dat de IB-verlaging voor alle IB-tarieven geldt dus ook de lagere. Uiteraard de lagere inkomens voelen het per saldo minder dan de hogere maar ook hun besteedbaar inkomen gaat omhoog. Een hoger besteedbaar inkomen leidt ontegenzeggelijk tot hogere consumptie (dat is een vaststaand feit), hogere consumptie leidt tot meer omzetten, leidt tot meer investeringen, leidt tot meer werkgelegenheid, en leidt uiteindelijk naar meer belastinginkomsten. Het is wel de lange termijn weg; dat wel. Maar het is de enige weg om uit de negatieve spiraal te komen. De belastingdruk opvoeren heeft een averechts effect. Hebben we dan helemaal niet geleerd van het tijdperk Pourier ?!?! Deze man heeft de belastingdruk ook fors staan verhogen zonder dat iets tegenover stond. Doe het niet Stanley.

MOD.POR:
(a) Het beleid dat MOD.POR voorstaat is echt anders dan dat van Pourier.
(b) MOD.POR kent bijvoorbeeld een forse verlaging van de loonkosten aan de onderkant van de arbeidsmarkt, waardoor de werkgevers eerder mensen aan kunnen nemen.
(c) De tarieven voor de hoogste inkomens vallen best mee wanneer je naar de gemiddelde belasting kijkt. Bovendien staat er heel wat tegenover: een veilige samenleving, een geschoolde bevolking, een stabiele maatschappij.
(d) Voor de rijkeren is het ook van belang dat de loonkosten aan de onderkant van de arbeidsmarkt veel lager worden, want dan kunnen ze gemakkelijker een schilder laten komen of de kinderopvang gebruiken, enzovoorts.
(e) Van de belastingverlaging van het Kabinet Ys lekt een deel weg doordat de rijkeren niet meer gaan consumeren maar juist gaan sparen. Hun belegde geld kan de overheid dan weer gaan lenen en met rente terugbetalen. De belastingverlaging leidt zo tot een schuld die later toch weer via belastingen afgelost moet worden. Dit leidt tot een vertekening waarin de rijkeren denken dat ze rijker zijn terwijl het alleen uitgestelde belastingen zijn.

MOD.POR (vervolg): Het artikel in deze link laat zien dat de gangbare gedachten over de marginale tarieven juist tot werkloosheid leiden zodat je er dus anders tegenaan moet kijken:
http://www.dataweb.nl/~cool/Thomas/Nederlands/Wetenschap/Artikelen/NAD1995.html

MOD.POR antwoordt kiezers t.a.v. punt 3

2005-12-15T18:35:00.000-08:00

Punt 3 van het MOD.POR programma voor werk en inkomen stelt onder meer:

"Er komt convergentie naar het Nederlandse systeem van sociale zekerheid, gebruik makend van de opgedane ervaring en met vermijding van de gemaakte fouten, en alles passend aan de ILO voorwaarden."

(1) Kiezer: Maar premies voor sociale verzekeringen heffen zonder een bovengrens in ons sterk progressieve belasting stelsel is niet solidair maar asociaal.

MOD.POR: De progressiviteit van het belastingstelsel is juist een uitdrukking van de solidariteit waarin de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Met een hogere belastingvrije voet valt het gemiddelde overigens weer mee. Bovendien nemen de lasten af doordat de werkloosheid sterk lager wordt, mensen gezonder worden e.d.

(2) Kiezer: Ook in Nederland is er een bovengrens waar geen premie meer geheven word; voor alle sociale premies.

MOD.POR: Dit zijn uitgangspunten zolang we geen provincie zijn. Laten we proberen om in die periode de fouten van Nederland te vermijden, zodat we dan een goede onderhandelingspositie hebben.

(3) Kiezer: Bovendien zal je het inkomen niet verwerven wat je uitgerekend had. Het is het gevolg van simplistisch ambtelijk denken (zonder beledigend te zijn) dat als de bovengrens verhoogd wordt of de IB-tarieven verhoogd worden de extra inkomsten evenredig zullen zijn. Maar als iemand van elke gulden 60 a 70 cent staat in te leveren aan premies en belastingen ga je vanzelf wel een mogelijkheid zoeken om dat te verlagen. Onze belastingwetgeving kent vele mazen. Managers laten zich inhuren via management nv’s om aftrekposten te verhogen of te scheppen en minder IB te betalen, huizen en andere bezittingen komen op naam van bedrijven (SPF’s, holdings, AVV’s enz enz) om de belastingdruk te verlagen. Ikzelf ken mensen, fiscaal juristen, die gespecialiseerd zijn in het bedenken van legale constructies. Het is zelfs zo dat de meer pientere belasting inspecteurs door het bedrijfsleven bij de overheid weg worden gekocht voor het bedenken van deze constructies. Ik ken persoonlijk mensen die op Jan Sofat, Cas Grandi e.d. wonen die ingeschreven staan bij de SVB. Het lukraak verwijderen van de bovengrens heeft dus niet alleen niets met solidariteit te maken maar kan ook nog eens averechts werken. Niet verstandig om te doen.

MOD.POR: Dit zijn bekende problemen uit de belastingheffing. Er is een lange overheidstraditie hoe deze problemen aangepakt kunnen worden. Bijv. dat belastingambtenaren eerst 15 jaar in dienst moeten zijn voordat ze elders kunnen gaan werken. En dergelijke. Door het voortduren van de werkloosheid is de overheid gaan denken dat de oplossing gezocht moet worden in het verlagen van de marginale tarieven, maar dat is een dwaalweg gebleken. De oplossing zit in het belastingvacuum, en herstel van de belastingdiscipline.

(4) Kiezer: Natuurlijk kunnen de bredere schouders iets meer dragen dan de smallere. Maar het moet wel in proporties blijven. Het kan niet en-en zijn; en progressieve belasting tarieven en een forse druk op sociale premies zonder bovengrens.

MOD.POR: De tarieven worden lager wanneer iedereen na draagkracht meedraagt. Dan kan het wel. Het zijn geen "sociale premies" maar publieke voorzieningen die dus vanuit de belastingen worden betaald.

(5) Kiezer: Wat betreft vergrijzing: het AOV fonds schreeuwt om een verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd naar minimaal 65 jaar. Het wordt tijd dat de politiek deze gevoelige maatregel begint aan te kaarten. Anders is er voor mensen in leeftijdsklasse 50 (?) en jonger straks helemaal geen AOV meer.

MOD.POR: Het kabinet Ys heeft dit onderwerp al aangekaart en enkele rapporten laten verschijnen. MOD.POR ziet het probleem ook en gaat daar verstandig mee om. Bijvoorbeeld: (a) in ieder geval moet er een overgangstraject komen, en (b) dat het 65 jaar moet worden staat nog lang niet vast.

MOD.POR antwoordt kiezers t.a.v. punt 2

2005-12-15T17:47:00.000-08:00

Punt 2 van het MOD.POR programma voor werk en inkomen stelt onder meer:

"Vraagkant: De loonkosten voor de laagste loongroepen zullen verlaagd worden zodat werkgevers gemakkelijker mensen in dienst kunnen nemen. Voor werkenden wordt het bestaansminimum bepaald op ANG 890 per maand. Dit bestaansminimum wordt geheel vrijgesteld van belastingen en premies, zodat werkgevers mensen voor dat loon kunnen aannemen. Dit wordt gefinancierd uit het belastingvacuüm."

(1) Kiezer: Om te stellen dat dit hele verhaal (inkomstenbelasting, sociale premies, verschillen boven het minimumloon) wordt gefinancierd uit een zgn “belastingvacuüm” is wel heel erg kort door de bocht.

MOD.POR: Het lijkt kort door de bocht omdat je nog niet vertrouwd bent met dat begrip. Hopelijk is het binnenkort een algemeen bekende notie. Zie deze links voor een nadere toelichting:
(a) http://www.dataweb.nl/~cool/Thomas/Nederlands/Publiek/Artikelen/Voet.html
(b) http://www.dataweb.nl/~cool/SvHG/DOK/DOK-Aankondiging.html
(c) http://www.rozenbergps.com/files/CoolDEF1.pdf
(d) Engels: tax void http://www.dataweb.nl/~cool/Papers/Drgtpe/Index.html

(2) Kiezer: Het lijkt mij haast onmogelijk (zoniet het is onmogelijk) om het minimum-inkomen vrij te stellen van inkomstenbelasting en sociale premies.

Om met sociale premies te beginnen. Neem als voorbeeld de AOV met een premie van 10% van het inkomen en een bovengrens van Naf.3.800,- p.m. Ons AOV-stelsel is gebasseerd op het “pay-as-you-go” systeem. Dit houdt in dat alle werkenden (niet gepensioneerden) nu de premie betalen opdat de gepensioneerden een uitkering kunnen ontvangen. Wanneer deze huidige
werkenden straks zelf gepensioneerd zijn word hun uitkering gedragen door de op dat moment werkenden. Stel je nu eens voor dat je de gehele groep die een minimumloon ontvangt geen premie meer laat betalen. Dat geeft een enorm gat in het AOV-fonds. Een fonds dat reeds met een tekort van +/- Naf. 20 miljoen te maken heeft en een tekort dat oplopend is. (het AOV fonds heeft over de afgelopen 5 jaar geen rapportage laten door achterstand maar dit zijn
goede schattingen) Ellende dus.

MOD.POR: Voor de goede orde: de Sociale Verzekerings Bank (SVB), die de sociale fondsen waaronder de AOV beheert, heeft inmiddels het Jaarverslag 2004 gepubliceerd. Het blijkt dat men NAf. 500 miljoen = 10% van het nationaal inkomen heeft zitten oppotten - dus bovenop de wettelijke reserve. De SVB heeft ooit als beleidswens geuit dat het omslagstelsel zou veranderen naar een kapitaaldekkingsstelsel, en mogelijk is men daar alvast mee begonnen, mogelijk zonder dit voorafgaand voldoende te overleggen.

Kiezer (vervolg): Maar ook het ziektefonds zal in grote problemen geraken voor zover het al niet in problemen verkeert. Geen premie-inkomsten maar wel ziektekosten uitgaven. Je hoeft geen actuaris te zijn om te begrijpen dat dat nooit lang goed kan gaan.

MOD.POR: Werklozen zijn toch al verzekerd voor ziekten en AOV. Het is onverstandig om op minimumniveau te willen dat ze belastingen en premies moeten betalen, wanneer dat betekent dat ze te duur worden en daardoor geen werk kunnen vinden. Zie de analogie van een brug, die eerst zijn eigen gewicht moet houden voordat hij andere lasten kan dragen, omdat hij anders instort (zie http://www.curacaoinvogelvlucht.nl).

MOD.POR (vervolg): Bovendien is het probleem van het ziekenfonds iets anders.

(3) Kiezer: Overigens gaat de stelling geheel voorbij aan het begrip werknemers- en volksverzekeringen. Dergelijke verzekeringen, zoals de AOV en ziekte maar ook de AVBZ, gelden voor iedereen die in de catagorie valt; met de rechten maar ook de plichten. Lijkt mij dus geen goed plan.

MOD.POR: Neen, voor al dat soort regelingen is het principe gelijk. Overigens moet er een Algemene Ziektekosten Verzekering komen. Overigens kun je de AOV beter niet zien als een "verzekering" maar gewoon als een publieke voorziening, dus te betalen uit de belasting.

(4) Kiezer: Bovendien: waar trek je de grens? In het voorstel ontvangt iemand Naf.890,- p.m. gelijk bruto = netto. Wat nu als iemand Naf. 900,- per maand verdient? Deze gaat dan netto minder verdienen dan de persoon die bruto het minimum loon verdient. Problemen dus.

MOD.POR: Natuurlijk niet. De heffing begint vanaf de heffingvrije voet. Het voorgestelde systeem is niet anders dan het bestaande systeem, alleen met een voldoende hoge voet.

MOD.POR kiest voor werk en inkomen

2005-12-11T17:18:00.000-08:00

MOD.POR deel-programma voor werk en inkomen
Lijst 4, Statenverkiezingen 27 januari 2006

De sleutel tot een vitale samenleving is werk. Het volgende programma richt zich derhalve op de terugkeer van volledige werkgelegenheid zodat iedereen die wil en kan werken daartoe ook in staat wordt gesteld. De lonen dienen te zorgen voor een redelijke bestaan. Goede werkomstandigheden, gezondheid en goede sociale voorzieningen zijn een basisvoorwaarde. Bedrijven moeten winstgevend kunnen zijn, werkgevers moeten initiatieven kunnen ontplooien en niet gebukt gaan onder hoge financiële en administratieve lasten.

De Antillen kennen aan de onderkant van de arbeidsmarkt lage lonen als gevolg van de concurrentie van de omringende landen, maar aan de bovenkant van de arbeidsmarkt hoge lonen als gevolg van de concurrentie met de hoog-ontwikkelde landen. De overheid heeft de taak om te voorkomen dat de inkomensverschillen niet te groot worden, dat de armsten een redelijk bestaan hebben en dat de rijkeren daaraan bijdragen. Wanneer de overheid zorgt voor een veilige samenleving met goede voorzieningen, mag verondersteld worden dat de rijkeren inderdaad bereid zijn om een wat hogere belasting te betalen.

Zolang de Antillen nog geen autonome provincie van Nederland vormen hanteert MOD.POR de volgende uitgangspunten voor beleid:

(1) Het streven is volledige werkgelegenheid. Het stelsel van belastingen en premies moet herzien worden, de investeringen in bedrijven en onderwijs moeten toenemen, de bedrijven moeten winstgevend kunnen zijn.

(2) De werkloosheid is schrikbarend hoog, vooral voor de laagste loongroepen. Van de beroepsbevolking van Curaçao van 60.000 personen zijn 9.600 personen werkloos, ofwel 16%. De werkloosheid onder de jeugd is 37%. Op Bonaire is de werkloosheid weliswaar lager maar nog steeds 9% en met een jeugdwerkloosheid van 25%. De werkloosheid moet worden aangepakt via de vraagkant en de aanbodkant.

Vraagkant: De loonkosten voor de laagste loongroepen zullen verlaagd worden zodat werkgevers gemakkelijker mensen in dienst kunnen nemen. Voor werkenden wordt het bestaansminimum bepaald op ANG 890 per maand. Dit bestaansminimum wordt geheel vrijgesteld van belastingen en premies, zodat werkgevers mensen voor dat loon kunnen aannemen. Dit wordt gefinancierd uit het belastingvacuüm.

Aanbodkant: Voor de onderstand komt er "workfare" in plaats van "welfare". Er komt een Directie Werkvoorziening die mensen in de onderstand doorgeleidt naar de arbeidsmarkt, via training, monitoring, subsidies, werkervaringsplaatsen, werkplaatsen. Er komt een micro-beleid met speciale programma's voor probleemgroepen zoals dropouts, tienermoeders, (drugs-) verslaafden, (functioneel) analfabeten en dergelijke. De kosten van bestaan voor een individu in de onderstand wordt gezet op ANG 790, waarbij een deel vrij te besteden is maar een ander deel wordt verbonden aan goede besteding via huursubsidie en dergelijke.

Op scholen wordt een extra inspanning gedaan opdat de leerlingen goed terecht komen. In alle gezinnen met schoolgaande kinderen komen computers. Er wordt meer aan sport gedaan, er komen meer culturele activiteiten, met zang, dans en theater, en er komt minstens een honkbalschool.

(3) Er komt convergentie naar het Nederlandse systeem van sociale zekerheid, gebruik makend van de opgedane ervaring en met vermijding van de gemaakte fouten, en alles passend aan de ILO voorwaarden. Er komen fondsen voor Kinderbijslag, AAW/WAO, cessantia (WW), en er komt een Algemene Ziektekosten Verzekering. De fondsen worden beheerd op afstand van de politiek met dekkende premies, waarbij deze premies een premievrije voet hebben op de hoogte van het bestaansminimum en waarbij er vanuit de solidariteitsgedachte geen premiegrens is. Ook de individuele AOV-uitkering wordt verhoogd naar ANG 790. Als gevolg van de vergrijzing kan enige verhoging van de AOV-leeftijd overwogen worden.

(4) De belastingverlagingen van de afgelopen jaren worden ongedaan gemaakt zodat de hoogste inkomens weer naar draagkracht bijdragen.

(5) De omzetbelasting wordt omgevormd naar een turnover belasting zoals op Sint Maarten tegen het lagere tarief van 2%.

(6) De percelen worden geherwaardeerd uitgaande van de wet van 1908 zoals die voor 1999 gegolden heeft.

(7) De markt van de commerciële banken wordt geherstructureerd, met meer concurrentie en lagere rentes voor bedrijven en hypotheken. Er komt een fonds om burgers met financiële schulden te helpen met herfinanciering. Er komt een onderzoek naar het beleid van de commerciële banken die zulke schulden in de hand hebben gewerkt. Enerzijds lijkt de rente te hoog als gevolg van te weinig concurrentie, anderzijds kan het zijn dat banken te gemakkelijk lenen.

(8) De Bank van de Nederlandse Antillen had in 2000 een vermogen van 17% van het nationaal inkomen. In 2004 was dat 25%. Dat betekent dat de BNA in de laatste vijf jaar zo'n 8% van het nationaal inkomen heeft opgepot en dat betekent dat de overheidsschuld helemaal niet zo hoog is zoals vaak wordt beweerd. Deze situatie is te saneren via: (a) verkopen van 2/3 van de goudvoorraad, (b) schrappen van de overheidsobligaties bij de BNA die niet nodig zijn voor open-markt-operaties, (c) herfinanciering van de helft van de schuld in dollars tegen de lage dollarrente. Voor het monetaire beleid blijft de koppeling aan de US dollar bestaan maar wordt voortaan ook de lage US rente gevolgd in plaats van een hoge eigen rente te houden. Hierbij wordt de inflatie beperkt via (i) de openheid van de economie, (ii) loonbeleid, (iii) het beleid t.a.v. de banken.

(9) Er wordt een programma opgezet om Antillianen in Nederland te stimuleren om naar de Antillen terug te komen. Wanneer Antillianen in Nederland door falende integratie aldaar in het criminele circuit zijn terecht gekomen, kan de Nederlandse overheid deels verantwoordelijk worden geacht omdat men de problemen op hun beloop heeft gelaten. Voor de andere Antillianen geldt dat zij waardevolle kennis en ervaring hebben opgedaan zodat het belangrijk voor de Antillen is wanneer zij zouden terugkeren.

(10) Er komt een impuls in de kenniseconomie, met uitbreiding van de mogelijkheden van de UNA en andere educatieve instellingen. Er komen meer studierichtingen, er wordt meer gebruik gemaakt van de mogelijkheden van het internet, en de universiteit krijgt een grotere uitstraling naar het bedrijfsleven.

(11) De privatisering van de overheids-NV’s wordt geëvalueerd, waarbij met name gekeken wordt of ten onrechte nieuwe monopolies zijn geschapen met slechte dienstverlening en te hoge salarissen. Er komt nieuwe regulering om zulke uitwassen onmogelijk te maken.

(12) Er komt een Economisch Hof - een Centraal Planbureau met een verankering in de Eilandregeling - met de taak om de begroting te onderbouwen met economische analyses en ramingen, en toe te zien op de kwaliteit van de gebruikte informatie. Het Economisch Hof krijgt het recht om een veto over de begroting uit te spreken wanneer de informatie daarin niet de juiste kwaliteit heeft.

Het doel van MOD.POR

2005-12-09T15:17:00.001-08:00

Movementu Opshon D pa Provinsia Outónomo den Reino (MOD.POR) is een democratische volksbeweging van de 14.769 mensen die op 8 April 2005 in het Referendum voor optie D hebben gestemd. Wij hebben geen enkele binding met enig religieuze of politieke stroming. Onze filosofische onderbouwing heeft geen politieke-historisch-culturele achtergrond maar berust op de pragmatische realiteit van vandaag. Onze organisatievorm is de kandidatenlijst voor de statenverkiezing, die we op 28 november 2005 hebben ingediend. Het bestuur bestaat uit alle kandidaten. Het dagelijks bestuur uit de eerste 5 kandidaten. Alle politieke beslissingen worden door een meerderheid van het bestuur genomen. De bestuursleden kiezen de kandidaten voor ministerschap en de fractiemedewerker. Ons verkort programma is:

Opheffen van het statuut en de volgende drie artikelen aan de Nederlandse grondwet toevoegen.

Artikel 1. De Nederlandse Antillen worden een provincie met dezelfde autonome rechten en plichten als al de andere Nederlandse provincies.

Artikel 2. Curaçao en de andere eilanden worden gemeentes met dezelfde autonome rechten en plichten als al de andere Nederlandse gemeentes.

Artikel 3. Deze nieuwe provincie en gemeentes behouden hun zelfbeschikkingsrecht.

Doel: Het provincie-idee te blijven nastreven.

Contact persoon: stanley brown. Tel.7473546 of 7672084; E-mail:stanleybrown@cura.net Website: www.stanleybrownthinktank.org

==============
Vul in en stuur op:
==============
Ik wil lid worden van MOD.POR: Mijn enige taak als lid zal zijn om gedurende deze campagne anderen te overtuigen om op 27 januari voor Movementu Opshon D pa Provinsia Outónomo den Reino te stemmen zodat deze minstens één zetel haalt en misschien 6.
Naam:
Adres:
Telefoon privé:
Telefoon werk:
Cellular:
e-mail:
Contributie:
Vrijwillige bijdrage storten op RBTT Bank t.n.v. Stichting Chirino 01.01.47.713.
Handtekening:

MOD.POR kandidatenlijst statenverkiezingen 2006

2005-12-07T17:20:00.000-08:00

1 Stanley Brown
2 Thomas Cool (econometrist)
3 Mel Simmons (belastingdeskundige)
4 Hans Vaders (neerlandicus, journalist)
5 Errol Caprino (regisseur en t.v. programma maker)
6 Gerda Dunk-da Costa Gomez (lesgever papiamento, sociale activist)
7 Frans van der Roest (boekhouder, ondernemer)
8 Sedney Martis (aannemer, ondernemer )
9 Helena Molina (verpleegkundige)
10 Frank Gillis (marketing deskundige)
11 Hubert de Ronde (aannemer, ondernemer)
12 Monchi Leonora (gepensioneerde salesman)
13 Edwin Chatlein (gepensioneerde salesman)